سال 7، شماره 25 - ( 12-1386 )                   سال 7 شماره 25 صفحات 49-55 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Jaimand K, Rezaee M, Mozaffrian V, Azadi R, Naderi Haji Bagher Kandy M, Meshkyzadeh S et al . Determination of Hypericin Content in Flowers and Leaves of Eight Hypericum Species. J. Med. Plants. 2008; 7 (25) :49-55
URL: http://jmp.ir/article-1-519-fa.html
جایمند کامکار، رضایی محمدباقر، مظفریان ولی‌الله، آزادی رحمان، نادری حاجی‌باقرکندی محمود، مشکی‌زاده سعیده و همکاران.. اندازه‌گیری میزان ترکیب هیپریسین در برگ و گل 8 گونه Hypericum. فصلنامه گياهان دارویی. 1386; 7 (25) :49-55

URL: http://jmp.ir/article-1-519-fa.html


1- دانشیار، بخش تحقیقات گیاهان دارویی، موسسه تحقیقات جنگل‌ها و مراتع کشور ، Jaimand@rifr-ac.ir
2- استاد، بخش تحقیقات گیاهان دارویی، موسسه تحقیقات جنگل‌ها و مراتع کشور
3- دانشیار، بخش تحقیقات گیاه‌شناسی، موسسه تحقیقات جنگل‌ها و مراتع کشور
4- کارشناسی ارشد، بخش تحقیقات گیاه‌شناسی، موسسه تحقیقات جنگل‌ها و مراتع کشور
5- کارشناس، بخش تحقیقات گیاهان دارویی، موسسه تحقیقات جنگل‌ها و مراتع کشور
چکیده:   (5610 مشاهده)
مقدمه: گیاه Hypericum از گونه‌های مهم گیاهان دارویی محسوب می‌شود و در حال حاضر در ایران 17 گونه گیاه علفی چند ساله و درختچه‌ای وجود دارد که سه گونه آن انحصاری ایران هستند. هدف: در این تحقیق با هدف بررسی میزان ترکیب هیپریسین بر روی گل و برگ هشت گونه گل راعی، انجام شد. روش بررسی: پس از جمع‌آوری و آماده‌سازی گیاه (گل و برگ) اقدام به استخراج عصاره در دو مرحله به ترتیب با حلال‌های کلروفرم و متانول به وسیله دستگاه سوکسوله شد و سپس عصاره‌ها توسط دستگاه HPLC بررسی شد. فاز متحرک متانول 68 درصد، اتیل استات 20 درصد، سدیم هیدرو سولفات (1/0 مول) 12 درصد و فاز ثابت C18بود دتکتور UV بود که در 590 نانومتر تنظیم شد. نتایج: میزان ترکیب هیپریسین در گل و برگ گونه‌ها عبارت بودند از: گونه H. dogonbadanicum ( انحصاری ایران) (گل ppm 36 و برگ 36)، گونه H. helianthemoides (گل ppm 118 و برگ 22)، گونه H. hirtellum (گل ppm 178 و برگ 26)، گونه H. hyssopifolium (گل ppm 224 و برگ 120)، گونه H. lysimachioides (گل ppm 1177 و برگ 178)، گونه H. perforatum (گل ppm 1900 و برگ 813)، گونه H. scabrum (گل ppm 13 و برگ 10) و گونه H. triquetrifolium (گل ppm 1460، برگ 1426 و ساقه 17). نتیجه‌گیری: مقایسه میزان هیپریسین در گونه‌های گل راعی نشان داده که مقدار این ترکیب نسبت به گونه و منطقه جمع‌آوری شده متفاوت است. به طوری که بالاترین میزان این ترکیب در گل گونه H. perforatum ppm 1900 و گونه H. triquetrifolium ppm 1460 موجود بود.
متن کامل [PDF 342 kb]   (1388 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشی | موضوع مقاله: فارماكوگنوزی و فارماسيوتيكس
دریافت: 1386/1/25 | پذیرش: 1386/11/10 | انتشار: 1386/12/29

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به فصلنامه علمی پژوهشی گیاهان دارویی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2021 CC BY-NC 4.0 | Journal of Medicinal Plants

Designed & Developed by : Yektaweb