سال 8، شماره 30 - ( 3-1388 )                   سال 8 شماره 30 صفحات 110-119 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Sharififar F, Moshafi M, Dehghan G, Ameri A, Alishahi F. Evaluation of Cytotoxicity of the Essential Oil and Various Extracts of Cinnamon and Ginger using Brine Shrimp Lethality Assay (BSL). J. Med. Plants. 2009; 8 (30) :110-119
URL: http://jmp.ir/article-1-371-fa.html
شریفی‌فر فریبا، مصحفی محمدحسن، دهقان غلامرضا، عامری عالیه، علیشاهی فهیمه. بررسی سمیت سلولی اسانس و عصاره‌های مختلف گیاهان ادویه‌ای دارچین و زنجبیل با آزمون سمیت لارو میگوی آب شور. فصلنامه گياهان دارویی. 1388; 8 (30) :110-119

URL: http://jmp.ir/article-1-371-fa.html


1- استادیار، گروه فارماکوگنوزی، دانشکده داروسازی، مرکز تحقیقات فارماسیوتکس، دانشگاه علوم پزشکی کرمان ، fsharififar@kmu.ac.ir
2- دانشیار، گروه میکروبیولوژی، دانشکده داروسازی، مرکز تحقیقات فارماسیوتکس، دانشگاه علوم پزشکی کرمان
3- استادیار، گروه فارماسیوتکس، دانشکده داروسازی، مرکز تحقیقات فارماسیوتکس، دانشگاه علوم پزشکی کرمان
4- دکتر داروساز، دانشگاه علوم پزشکی کرمان
چکیده:   (4537 مشاهده)
مقدمه: گیاهان زنجبیل و دارچین2 به عنوان ادویه دارای مصرف گسترده‌ای در رژیم غذایی ایرانیان می‌باشند. هدف: هدف این تحقیق بررسی سمیت سلولی اسانس و عصاره‌های مختلف این دو گیاه به روش آزمون کشندگی لارو میگوی آب شور می‌باشد. روش بررسی: در ابتدا نام علمی گیاهان تهیه شده از بازار با آنالیز میکروسکپی تایید شده، اسانس با روش هیدرودیستیلیشن و عصاره‌ها به ترتیب قطبیت با روش پرکولاسیون استخراج شدند. اثر کشندگی لارو میگوی آب شور فراکسیون‌ها با دو روش دیسک و محلول در غلظت‌های 10، 100 و 1000 میکروگرم در میلی‌لیتر در مقایسه با دی کرومات پتاسیم بررسی شد. هر نمونه سه مرتبه مورد آزمایش قرار گرفته و نتایج به دست آمده با روش آماری P‏robit Analysis مورد آنالیز قرار گرفته است. نتایج: عصاره کلروفرمی، اسانس و عصاره اتری دارچین (با LC50به ترتیب برابر با (1/12 – 7/6) 21/9، (3/12 – 7/8) 05/10 و (3/21-4/14) 42/18 میکروگرم در میلی‌لیتر و اسانس، عصاره پترولئوم اتر، عصاره متانولی و کلروفرمی زنجبیل (با LC50 به ترتیب برابر با (04/0- 02/0) 03/0، (9/6-3/2) 03/4، (8/12-7/4) 9/7 و (2/14- 4/5)89/8 میکروگرم در میلی‌لیتر دارای بیشترین سمیت بوده‌اند. نتیجه‌گیری: فراکسیون‌های هر دو گیاه دارای سمیت بالا می‌باشند و با توجه به سمیت عصاره آبی گیاه لازم است با انجام سایر آزمون‌ها در صورت تایید نتایج، در مورد محدودیت مصرف این دو ادویه توصیه‌های ایمنی صورت گیرد.
متن کامل [PDF 645 kb]   (1906 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشی | موضوع مقاله: فارماكولوژی و سم شناسی
دریافت: 1386/8/26 | پذیرش: 1387/10/2 | انتشار: 1388/3/29

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به فصلنامه علمی پژوهشی گیاهان دارویی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2021 CC BY-NC 4.0 | Journal of Medicinal Plants

Designed & Developed by : Yektaweb