مقدمه: میوه انگور به ‌دلیل دارا بودن انواع فلاونوئیدها از جمله آنتوسیانین‌ها و فلاونول‌ها از ارزش غذایی دارویی بالایی برخوردار است که نوع و درصد ترکیبات تحت تأثیر ژنوتیپ و شرایط محیطی قرار می‌گیرد.

هدف: بررسی آنتوسیانین‌ها و فلاونول‌ها در چند رقم مهم انگور با طیف رنگ متنوع.

روش بررسی: پوست حبه ارقام انگورآب، بیدانه قرمز، فخری قرمز، موسکات هامبورگ، فلیم سیدلس، سرخک و آش سیاه شیراز بوسیله حلال آبی متانولی عصاره‌گیری شد. ترکیب آنتوسیانین‌ها و فلاونول‌ها با استفاده از HPLC مورد بررسی قرار گرفت.

نتایج: بیشترین مقدار آنتوسیانین کل 44/0 (آش سیاه شیراز) و فلاونول کل 67/0 (انگور آب) میلی‌گرم درصد گرم بود. بیشترین مقدار سیانیدین در بیدانه قرمز (6/91 درصد)، پئونیدین در فخری قرمز (4/91 درصد)، دلفینیدین در فلیم سیدلس (9/4 درصد)، مالویدین در سرخک (7/87 درصد) و پتونیدین در موسکات هامبورگ (4/4 درصد) مشاهده شد. کوئرستین ترکیب فلاونولی غالب (21/ 61) درصد در آش سیاه شیراز تا 37/87 درصد در موسکات) در تمام ارقام بود. بیشترین مقدار لاریسیترین در سرخک (7/16 درصد)، میریستین در آش سیاه شیراز (4/28 درصد) و کاامفرول در فلیم سیدلس (4/21 درصد) و ایزورامنتین در فخری قرمز (4/14 درصد) مشاهده شد. همچنین تخمین فعالیت هیدروکسیلاسیون و متیلاسیون نشان داد که برای هر دو، آنتوسیانین‌ها سوبستراهای بهتری نسبت به فلاونول‌ها می‌باشند.

نتیجه‌گیری: ارقام انگور مورد مطالعه از نظر محتوا، نوع و نسبت آنتوسیانین‌ها و فلاونول‌ها و الگوی هیدروکسیلاسیون و متیلاسیون آنها متفاوت بودند. این امر منجر به تفاوت در ارزش غذایی- دارویی و بویژه اثرات آنتی‌اکسیدانی، پایداری، حلالیت و ویژگی‌های رنگ آنها می‌شود.