سال 16، شماره 61 و S10 - ( supplement 10 1395 )                   سال 16 شماره 61 و S10 صفحات 77-93 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Evalution of Antileishmanial Activity of the Hydroalcohlic Extract of Medicago Lupulina' Leaves Against Leishmania Major (MHOM/IR/75/ER) Promastigotes by Using MTT and Microscopy Method and GC/MS for Hydroalcohlic Extract of this Plant' Leaves. J. Med. Plants. 2017; 16 (61) :77-93
URL: http://jmp.ir/article-1-1610-fa.html
قریروند اسکندری الهام، دودی منیر، شعاعی پریسا، غفاری شروین، یاران مجید. بررسی اثر ضد‌لیشمانیایی عصاره الکلی برگ‌های گیاه یونجه سیاه (Medicago lupulina) بر پروماستیگوت‌های انگل لیشمانیا ماژور (MRHO/IR/75/ER)در شرایط آزمایشگاهی به روش MTT و میکروسکوپی و تعیین ترکیبات موجود در آن به روشGC/MS. فصلنامه گياهان دارویی. 1395; 16 (61) :77-93

URL: http://jmp.ir/article-1-1610-fa.html


1- کارشناسی ارشد، دانشگاه آزاد اسلامی واحد فلاورجان، اصفهان، ایران
2- اصفهان، گروه میکروبیولوژی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد فلاورجان،‌ کدپستی: 84515/155
3- دکترا، مرکز تحقیقات بیماری‌های عفونی و گرمسیری صدیقه طاهره، ، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
4- دکترا، مرکز تحقیقات بیماری‌های عفونی و گرمسیری صدیقه طاهره، اصفهان، ایران
چکیده:   (3369 مشاهده)

مقدمه: لیشمانیوز، مشکلات بهداشتی جهانی فراوانی به وجود آورده است. عوارض جانبی داروها، مقاومت دارویی و نبود واکسن مؤثر و مطمئن سبب توجه به ترکیبات جدید مؤثر گیاهی شده است.

هدف: گیاهان طبی سنتی مانند یونجه سیاه، می‌تواند یک منبع ارزشمند از عوامل دارویی جدید علیه لیشمانیوز باشد.

روش بررسی: عصاره الکلی به روش ماسراسیون آماده شد. پروماستیگوت‌های لیشمانیا ماژور ابتدا در محیط کشت اشنایدر و در نهایت در فاز ثابت در محیط کشت RPMI- 1640 کشت داده شدند. سپس با استفاده از روشMTT (Methyl Thiazole Tetrazolium)، مقدار  IC50 (Inhibitory Concentrations 50%)برای عصاره و گلوکانتیم تعیین شد. تست MTT برای هر نمونه، 3 بار تکرار شد.

نتایج: IC50 برای عصاره الکلی برگ‌های یونجه سیاه علیه پروماستیگوت‌های لیشمانیا ماژور در شرایط آزمایشگاهی بعد از 24، 48 و 72 ساعت به ترتیب 165، 98 و 45 میکروگرم بر میلی‌لیتر و برای داروی گلوکانتیم نیز برابر با 27، 12 و 8 میکروگرم بر میلی‌لیتر به دست آمد. بین IC50 عصاره و داروی گلوکانتیم بعد از 24، 48 و 72 ساعت اختلاف معناداری وجود داشت (05/0 P<). تغییرات مرفولوژی پس از مواجه با گلوکانتیم و عصاره الکلی شامل چروکیدگی سلولی، گرد شدن، متراکم شدن سیتوپلاسم و کوچک تر شدن سلول‌ها بود. وجود آلکالوئیدها و فلاوونوئیدها نیز در عصاره الکلی به اثبات رسید.

نتیجه‌گیری: با توجه به این که عصاره الکلی گیاه مورد آزمون دارای اثرات ضد لیشمانیایی قابل توجهی در شرایط آزمایشگاهی بود ولی لزوم انجام آزمایش‌های بیشتر برای ارزیابی اثر آن روی این انگل در مدل حیوانی نیز احساس می‌شود.

متن کامل [PDF 809 kb]   (1052 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشی | موضوع مقاله: فارماكولوژی و سم شناسی
دریافت: 1394/9/9 | پذیرش: 1395/2/6 | انتشار: 1395/11/25

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به فصلنامه علمی پژوهشی گیاهان دارویی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2021 All Rights Reserved | Journal of Medicinal Plants

Designed & Developed by : Yektaweb