سال 19، شماره 73 - ( زبان: انگلیسی 1398 )                   سال 19 شماره 73 صفحات 163-169 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Hajihossein R, Eslamirad Z, Rafiei F, Naderi G, Assadi M. Anti-Acanthamoeba effect of Camellia sinensis extract (black and green tea) in vitro. J. Med. Plants. 2020; 19 (73) :163-169
URL: http://jmp.ir/article-1-2346-fa.html
حاجی حسین رضا، اسلامی راد زهرا، رفیعی فاطمه، نادری غلامرضا، اسدی مرتضی. اثر ضد آکانتامبایی عصاره چای سیاه و چای سبز در شرایط برون‌تنی. فصلنامه گياهان دارویی. 1398; 19 (73) :163-169

URL: http://jmp.ir/article-1-2346-fa.html


1- گروه انگل‌شناسی و قارچ‌شناسی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اراک، اراک، ایران
2- گروه انگل‌شناسی و قارچ‌شناسی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اراک، اراک، ایران ، z.eslami64@gmail.com
3- گروه آمار زیستی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اراک، اراک، ایران
4- گروه کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اراک، اراک، ایران
5- گروه بیوشیمی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران، تهران، ایران
چکیده:   (168 مشاهده)
مقدمه: آکانتامبا تک یاخته‌ای مقاوم است که باعث بیماری‌های شدید مانند انسفالیت گرانولوماتوز آمیبی و کراتیت مزمن آمیبی می‌شود. از آنجا که بسیاری از داروها روی انگل بی‌اثر هستند، تلاش برای یافتن داروهای جایگزین در حال انجام است. هدف: این تحقیق با هدف ارزیابی عملکرد عصاره چای سیاه و سبز بر روی آکانتامبا انجام شد. روش بررسی: ایزوله بالینی آکانتامبا در پلیت‌های آگار غیرمغذی کشت داده شد. عصاره چای سیاه و سبز از طریق ماسراسیون تهیه شد و به روش تقطیر در خلاء، خشک شد و در 4 درجه سانتی‌گراد نگهداری شد. ترکیب اصلی عصاره (کافئین) با استفاده از کروماتوگرافی گازی متصل به طیفسنج جرمی شناسایی شد. تأثیر سه غلظت عصاره چای روی انگل مورد ارزیابی قرار گرفت و با گروه کنترل مقایسه شد. نتایج: عصاره‌های چای سیاه و سبز دارای اثرات کشنده‌ای بر روی کیست‌های آکانتامبا بوده و اثر آن بیشتر از داروی ضد کراتیت موجود است (گروه کنترل). علاوه بر این، اثر عصاره چای وابسته به زمان و دوز است (0001/0 P <). همچنین بین عملکرد چای سیاه و سبز تفاوت معنی‌داری مشاهده نشد. نتیجه‌گیری: عصاره‌های چای سیاه و سبز پتانسیل مهار انگل آکانتامبا را دارند، اما استفاده از عصاره چای در کاربردهای بالینی نیاز به مطالعه بیشتر دارد.
متن کامل [PDF 342 kb]   (78 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشی | موضوع مقاله: گياهان دارویی
دریافت: 1397/8/20 | پذیرش: 1398/5/13 | انتشار: 1399/3/17
* نشانی نویسنده مسئول: گروه انگل‌شناسی و قارچ‌شناسی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اراک، اراک، ایران

فهرست منابع
1. Marciano-Cabral F and Cabral G. Acanthamoeba spp. as Agents of Disease in Humans. Clin. Microbiol. Rev. 2003; 16 (2): 273-307. DOI: 10.1128/cmr.16.2.273-307.2003. [DOI:10.1128/CMR.16.2.273-307.2003]
2. Paltiel M, Powell E, Lynch J, Baranowski B and Martins C. Disseminated cutaneous acanthamebiasis: a case report and review of the literature. Cutis. 2004; 73 (4): 241-8. [PMID:15134324].
3. Rezeaian M, Farnia S, Niyyati M and Rahimi F. Amoebic keratitis in Iran (1997-2007). Iran. J. Parasitol. 2007; 2 (3): 1-6.
4. Niyyati M and Rezaeian M. Current Status of Acanthamoeba in Iran: A Narrative Review Article. Iran. J. Parasitol. 2015; 10 (2): 157-63. [PubMed: 26246812].
5. Lorenzo-Morales J, Khan NA and Walochnik J. An update on Acanthamoeba keratitis: diagnosis, pathogenesis and treatment. Parasite. 2015; 22: 10. DOI: 10.1051/parasite/2015010. [PMC4330640]. [DOI:10.1051/parasite/2015010]
6. Malatyali E, Tepe B, Degerli Sand Berk S. In vitro amoebicidal activities of Satureja cuneifolia and Melissa officinalis on Acanthamoeba castellanii cysts and trophozoites. Parasitol Res. 2012; 110 (6): 2175-80. DOI: 10.1007/s00436-011-2744-2. [PubMed: 22160280]. [DOI:10.1007/s00436-011-2744-2]
7. Anita P, Sivasamy S, Madan Kumar PD, Balan IN and Ethiraj S. In vitro antibacterial activity of Camellia sinensis extract against cariogenic microorganisms. J. Basic Clin. Pharm. 2014; 6 (1): 35-9. DOI: 10.4103/0976-0105.145777. [PubMed: 25538470]. [DOI:10.4103/0976-0105.145777]
8. Sharangi A. Medicinal and therapeutic potentialities of tea (Camellia sinensis L.)-A review. Food Research International. 2009; 42 (5): 529-35. DOI: 10.1016/j.foodres.2009.01.007. [DOI:10.1016/j.foodres.2009.01.007]
9. Niyyati M, Dodangeh S and Lorenzo-Morales J. A Review of the Current Research Trends in the Application of Medicinal Plants as a Source for Novel Therapeutic Agents Against Acanthamoeba Infections. Iran. J. Pharm. Res. 2016; 15 (4): 893-900. DOI: [PMID:28243287].
10. Degerli S, Tepe B, Celiksoz A, Berk S and Malatyali E. In vitro amoebicidal activity of Origanum syriacum and Origanum laevigatum on Acanthamoeba castellanii cysts and trophozoites. Exp. Parasitol. 2012 5; 131 (1): 20-4. DOI: 10.1016/j.exppara.2012.02.020. [PubMed: 22417972]. [DOI:10.1016/j.exppara.2012.02.020]
11. Azmir J, Zaidul ISM, Rahman MM, Sharif KM, Mohamed A, Sahena F and et al. Techniques for extraction of bioactive compounds from plant materials: A review. J. Food Engineering. 2013; 117 (4): 426-36. DOI: 10.1016/j.jfoodeng.2013.01.014. [DOI:10.1016/j.jfoodeng.2013.01.014]
12. Siddiqui R and Khan NA. Photochemotherapeutic strategies against Acanthamoeba keratitis. AMB Express. 2012; 2: 47. DOI: 10.1186/2191-0855-2-47. [PubMed:3496604]. [DOI:10.1186/2191-0855-2-47]
13. Ibrahim YW, Boase DL and Cree IA. How Could Contact Lens Wearers Be at Risk of Acanthamoeba Infection? A Review. J. Optom. 2009; 2 (2): 60-6. DOI: 10.3921/joptom.2009.60. [PubMed:3972779]. [DOI:10.3921/joptom.2009.60]
14. Ibrahim YW, Boase DL and Cree IA. How Could Contact Lens Wearers Be at Risk of Acanthamoeba Infection? A Review. J. Optom. 2009; 2 (2): 60-6. DOI: 10.3921/joptom.2009.60. [PubMed:3972779] [DOI:10.3921/joptom.2009.60]
15. Todd CD, Reyes-Batlle M, Martin-Navarro CM, Dorta-Gorrin A, Lopez-Arencibia A, Martinez-Carretero E and et al. Isolation and genotyping of acanthamoeba strains from soil sources from Jamaica, West Indies. J. Eukaryot. Microbiol. 2015; 62 (3): 416-21. DOI: 10.1111/jeu.12197. [PubMed: 25393552]. [DOI:10.1111/jeu.12197]
16. Kim KY, Davidson PM and Chung HJ. Antibacterial activity in extracts of Camellia japonica L. petals and its application to a model food system. J. Food Prot. 2001; 64 (8): 1255-60. [PubMed: 11510672]. [DOI:10.4315/0362-028X-64.8.1255]
17. Yildirim A, Mavi A, Oktay M, Kara AA, Algur ÖF and Bilaloglu V. Comparison of antioxidant and antimicrobial activities of Tilia (Tilia argentea Desf ex DC), sage (Salvia triloba L.), and Black tea (Camellia sinensis) extracts. J. Agric. Food Chem. 2000; 48 (10): 5030-4. DOI: 10.1021/jf000590k. [DOI:10.1021/jf000590k]
18. Chan EWC, Soh EY, Tie PP and Law YP. Antioxidant and antibacterial properties of green, black, and herbal teas of Camellia sinensis. Pharmacognosy Res. 2011; 3 (4): 266-72. DOI: 10.4103/0974-8490.89748. [PubMed: PMC3249787]. [DOI:10.4103/0974-8490.89748]
19. Memarzadeh S, Validi M, Mobini G, Rafeian-Kopaei M and Mansouri S. The antibacterial effect of camellia sinensis extract on bacterias, conjunctivitis in vitro. J. Shahrekord Uuniversity of Medical Sciences 2012; 14 (4): 61-9. [In Persian]
20. Sardari F and Hajisadeghi S. Comparison of the Antimicrobial Efficacy of Green Tea Extract With 1% Sodium Hypochlorite Against Enterococcus faecalis: An In Vitro Study. Jundishapur J. Nat. Pharm. Prod. 2016; 11 (4): e30944. DOI: 10.17795/jjnpp-30944. [PubMed: 20003940]. [DOI:10.17795/jjnpp-30944]

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به فصلنامه علمی پژوهشی گیاهان دارویی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2020 All Rights Reserved | Journal of Medicinal Plants

Designed & Developed by : Yektaweb