مقدمه: بیسفنلآ یک ترکیب استروژنی گزنوبیوتیک است و میتواند موجب استرس اکسیداتیو در بافت بیضه شود. زنجبیل دارای خواصی از جمله ضد تهوع، ضد لخته شدن خون، ضد باکتری، آنتیاکسیدان و محرک هضم غذا میباشد.
هدف: این مطالعه با هدف تعیین تأثیر عصاره زنجبیل بر سمیت ناشی از بیسفنلآ بر بافت بیضه موش انجام شد.
روش بررسی: تعداد 24 سر موش نر بالغ نژاد NMRI به 4 گروه مساوی کنترل، بیسفنلآ (mg/kg/day 240)، عصارهی زنجبیل (mg/kg/day 500) و بیسفنلآ+ عصاره زنجبیل تقسیم شدند. پس از 34 روز تیمار دهانی با تعیین وزن موشها، بیضه راست خارج و فیکس شد. پس از انجام برشگیری، پاساژ بافتی و رنگآمیزی هایدن هان آزان توسط تکنیک استریولوژی پارامترهای مختلف بیضه مورد ارزیابی قرار گرفت. سطح مالوندیآلدئید (MDA) و تستوسترون سرم اندازهگیری شد. دادهها با روش آنالیز واریانس یکطرفه آنالیز و تفاوت میانگینها در حد (05/0P<) معنیدار در نظرگرفته شد.
نتایج: وزن بیضه، حجم کل بیضه، حجم لولههای منیساز، قطر و ارتفاع اپیتلیوم زایشی، تعداد کل اسپرماتیدها، اسپرماتوسیتها، سلولهای سرتولی و شاخصهای اسپرماتوژنز در گروه بیسفنلآ در مقایسه با گروه کنترل به طور معنیداری کاهش یافت (04/0P<). افزایش معنیداری در سطوح MDA و کاهش معنیداری در تستوسترون سرم درگروه بیسفنلآ در مقایسه با گروه کنترل یافت شد (001/0P<). پارامترهای فوق درگروه بیسفنلآ + عصارهی زنجبیل تا حدی نسبت به گروه بیسفنلآ جبران شد.
نتیجهگیری: به نظر میرسد عصاره زنجیبل بر سمیت ناشی از بیسفنلآ بر بافت بیضه نقش محافظتی دارد، بنابراین زنجبیل احتمالا" بتواند در بهبود اثرات نامطلوب بیسفنلآ بر سیستم تولیدمثلی نر مفید باشد.
| بازنشر اطلاعات | |
|
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |