[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: تمام شماره‌ها :: جستجو :: ثبت نام :: ارسال مقاله :: تماس با ما ::
:: جلد 1 - ويژه نامه شماره 1 (ويژه‌نامه خارمريم) ::
جلد 1 - ويژه نامه شماره 1 (ويژه‌نامه خارمريم) صفحات 25-32 برگشت به فهرست نسخه ها
مطالعه و تعیین فلاونولیگنان‌ها در میوه‌های گیاه خارمریم جمع‌آوری شده از نقاط مختلف ایران به روش‌های اسپکتروفتومتری، TLC و HPLC
طاهره حسنلو* 1، رمضانعلی خاوری‌نژاد2، اسلام مجیدی‌هروان3، سیدعلی ضیایی4، محمدرضا شمس‌اردکانی5
1- دانشجوی دکتری فيزيولوژی دانشجوی دکتری فیزیولوژی گیاهی، گروه زیست‌شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه تربیت معلم، تهران ، thasanloo@yahoo.com
2- استاد استاد، گروه زیست شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه تربیت معلم، تهران
3- استاد پژوهشی استاد پژوهشی، بخش فیزیولوژی، پژوهشکده بیوتکنولوژی کشاورزی، تهران
4- استاديار پژوهش استادیار پژوهش،گروه پژوهشی فارماکولوژی، پژوهشکده گیاهان دارویی جهاددانشگاهی، تهران
5- دانشيار دانشیار، گروه فارماکوگنوزی، دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی تهران
چکیده:   (3336 مشاهده)
مقدمه: سیلی‌مارین ترکیبی فلاونوییدی متشکل از 5 نوع فلاونولیگنان مختلف است که در میوه‌‌های رسیده گیاه خارمریم وجود دارد. این فلاونولیگنان‌ها شامل سیلی‌بین B,A، ایزوسیلی‌بین B,A، سیلی‌دیانین، سیلی‌کریسیتین و تاکسی‌فولین می‌باشند. سیلی‌بین ترکیب اصلی این ماده است. سیلی‌مارین دارای خواص آنتی‌اکسیدانت می‌باشد و به عنوان یک داروی موثر در درمان مسمومیت کبدی شناخته شده است. هدف: جهت درک بهتر از مسیر متابولیسمی و تاثیر محیط رویش گیاه بر تجمع سیلی‌مارین میوه‌های رسیده این گیاه از نقاط مختلف کشور (شمال، غرب و جنوب غرب)، جمع‌‌آوری و میزان سیلی‌مارین اندازه‌گیری شد. روش تحقیق: دانه‌های جمع‌آوری شده از مناطق مختلف ایران و با منشا مجارستان و همچنین دانه‌های حاصل از کشت رقم مجاری در گل‌خانه در محل پژوهشکده بیوتکنولوژی کشاورزی تهیه شده و مقدار کمی و کیفی ترکیبات فلاونوییدی پس از استخراج به سه روش اسپکتروفتومتری، TLC و HPLC مورد بررسی قرار گرفت. یافته‌ها: مطابق روش اسپکتروفتومتری بالاترین مقدار تجمع سیلی‌مارین مربوط به منطقه ولشت و سپس برازجان است. با انجام روش TLC و با مقایسه با نمونه‌های استاندارد 5 لکه مربوط به فلاونولیگنان‌های حاضر در سیلی‌مارین در تمام مناطق شناسایی شد. مقدار کمی این ترکیبات به روش HPLC بررسی شد و نتایج نشان می‌دهد که بالاترین مقدار سیلی‌مارین در دانه‌های مربوط به منطقه برازجان تجمع دارد. در این روش سیلی‌بین A و B، ایزوسیلی‌بین A و B به راحتی از یکدیگر جدا شده و قابل بررسی است. نتیجه‌گیری:‌ بنابر ضرورت تولید تجاری این گیاه و ثبات فرمولاسیون دارویی آن نیاز به ارزیابی وسیع‌تر و انتخاب ژنوتیپ برتر و خالص‌سازی آن جهت تولید صنعتی می‌باشد.
واژه‌های کلیدی: فلاونولیگنان، سیلی‌بین، سیلی‌مارین، خارمریم
متن کامل [PDF 231 kb]   (1051 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: فيزيولوژي
دریافت: ۱۳۹۳/۹/۲۵ | پذیرش: ۱۳۹۳/۹/۲۵ | انتشار: ۱۳۹۳/۹/۲۵
ارسال پیام به نویسنده مسئول

ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

CAPTCHA code


XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Hasanloo T, Khavari-Negad R, Majidi E, Ziai S, Shams- Ardekani M. Determination of flavonolignans of dried fruits of Silybum marianum )L.( Gaertn. collected from different areas of Iran by spectrophotometry, TLC and HPLC. JMP. 2005; 1 (S1) :25-32
URL: http://jmp.ir/article-1-829-fa.html

حسنلو طاهره، خاوری‌نژاد رمضانعلی، مجیدی‌هروان اسلام، ضیایی سیدعلی، شمس‌اردکانی محمدرضا. مطالعه و تعیین فلاونولیگنان‌ها در میوه‌های گیاه خارمریم جمع‌آوری شده از نقاط مختلف ایران به روش‌های اسپکتروفتومتری، TLC و HPLC. فصلنامه گياهان دارويي. 1383; 1 (S1) :25-32

URL: http://jmp.ir/article-1-829-fa.html



جلد 1 - ويژه نامه شماره 1 (ويژه‌نامه خارمريم) برگشت به فهرست نسخه ها
فصلنامه علمی پژوهشی گیاهان دارویی Journal of Medicinal Plants
Persian site map - English site map - Created in 0.05 seconds with 31 queries by YEKTAWEB 3742