جلد 4 - supplement 1
سال 4 - supplement 1 صفحات 32-25 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Hasanloo T, Khavari-Negad R, Majidi E, Ziai S, Shams- Ardekani M. Determination of flavonolignans of dried fruits of Silybum marianum (L.) Gaertn. collected from different areas of Iran by spectrophotometry, TLC and HPLC. J. Med. Plants 2005; 4 (S1) :25-32
URL: http://jmp.ir/article-1-829-fa.html
URL: http://jmp.ir/article-1-829-fa.html
حسنلو طاهره، خاورینژاد رمضانعلی، مجیدیهروان اسلام، ضیایی سیدعلی، شمساردکانی محمدرضا. مطالعه و تعیین فلاونولیگنانها در میوههای گیاه خارمریم جمعآوری شده از نقاط مختلف ایران به روشهای اسپکتروفتومتری، TLC و HPLC. فصلنامه گياهان دارویی. 1383; 4 (S1) :25-32
1- دانشجوی دکتری فیزیولوژی گیاهی، گروه زیستشناسی، دانشکده علوم، دانشگاه تربیت معلم، تهران ، thasanloo@yahoo.com
2- استاد، گروه زیست شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه تربیت معلم، تهران
3- استاد پژوهشی، بخش فیزیولوژی، پژوهشکده بیوتکنولوژی کشاورزی، تهران
4- استادیار پژوهش،گروه پژوهشی فارماکولوژی، پژوهشکده گیاهان دارویی جهاددانشگاهی، تهران
5- دانشیار، گروه فارماکوگنوزی، دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی تهران
2- استاد، گروه زیست شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه تربیت معلم، تهران
3- استاد پژوهشی، بخش فیزیولوژی، پژوهشکده بیوتکنولوژی کشاورزی، تهران
4- استادیار پژوهش،گروه پژوهشی فارماکولوژی، پژوهشکده گیاهان دارویی جهاددانشگاهی، تهران
5- دانشیار، گروه فارماکوگنوزی، دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی تهران
چکیده: (8891 مشاهده)
مقدمه: سیلیمارین ترکیبی فلاونوییدی متشکل از 5 نوع فلاونولیگنان مختلف است که در میوههای رسیده گیاه خارمریم وجود دارد. این فلاونولیگنانها شامل سیلیبین B,A، ایزوسیلیبین B,A، سیلیدیانین، سیلیکریسیتین و تاکسیفولین میباشند. سیلیبین ترکیب اصلی این ماده است. سیلیمارین دارای خواص آنتیاکسیدانت میباشد و به عنوان یک داروی موثر در درمان مسمومیت کبدی شناخته شده است. هدف: جهت درک بهتر از مسیر متابولیسمی و تاثیر محیط رویش گیاه بر تجمع سیلیمارین میوههای رسیده این گیاه از نقاط مختلف کشور (شمال، غرب و جنوب غرب)، جمعآوری و میزان سیلیمارین اندازهگیری شد. روش تحقیق: دانههای جمعآوری شده از مناطق مختلف ایران و با منشا مجارستان و همچنین دانههای حاصل از کشت رقم مجاری در گلخانه در محل پژوهشکده بیوتکنولوژی کشاورزی تهیه شده و مقدار کمی و کیفی ترکیبات فلاونوییدی پس از استخراج به سه روش اسپکتروفتومتری، TLC و HPLC مورد بررسی قرار گرفت. یافتهها: مطابق روش اسپکتروفتومتری بالاترین مقدار تجمع سیلیمارین مربوط به منطقه ولشت و سپس برازجان است. با انجام روش TLC و با مقایسه با نمونههای استاندارد 5 لکه مربوط به فلاونولیگنانهای حاضر در سیلیمارین در تمام مناطق شناسایی شد. مقدار کمی این ترکیبات به روش HPLC بررسی شد و نتایج نشان میدهد که بالاترین مقدار سیلیمارین در دانههای مربوط به منطقه برازجان تجمع دارد. در این روش سیلیبین A و B، ایزوسیلیبین A و B به راحتی از یکدیگر جدا شده و قابل بررسی است. نتیجهگیری: بنابر ضرورت تولید تجاری این گیاه و ثبات فرمولاسیون دارویی آن نیاز به ارزیابی وسیعتر و انتخاب ژنوتیپ برتر و خالصسازی آن جهت تولید صنعتی میباشد.
نوع مطالعه: پژوهشی |
موضوع مقاله:
فارماكوگنوزی و فارماسيوتيكس
دریافت: 1382/9/25 | پذیرش: 1383/11/15 | انتشار: 1383/12/29
دریافت: 1382/9/25 | پذیرش: 1383/11/15 | انتشار: 1383/12/29
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
