سال 6، شماره 21 - ( 12-1385 )                   سال 6 شماره 21 صفحات 36-41 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- مربی، گروه زیست‌شناسی، دانشگاه لرستان ، Amiri_h_lu@yahoo.com
چکیده:   (4998 مشاهده)
مقدمه: جنس Prangos متعلق به تیره چتریان بوده و 15 گونه در ایران دارد. جاشیر گیاهی است پایا و بلند که عمدتاً به عنوان علوفه‌ای غنی در تغذیه دام‌ها استفاده می‌شود. از طرف دیگر اسانس‌ها از متابولیت‌های ثانویه گیاهی بوده که به طور وسیعی در صنایع غذایی، دارویی و بهداشتی و به عنوان ترکیباتی با خاصیت ضدمیکروبی مورد استفاده قرار می‌گیرند. هدف: شناسایی مواد تشکیل‌دهنده اسانس گیاه جاشیر رشد یافته در استان لرستان و مقایسه آن با مناطق دیگر و بررسی اثرات ضدمیکروبی این اسانس. روش بررسی: گیاه مذکور از ارتفاعات شمال غرب شهرستان بروجرد واقع در استان لرستان جمع‌آوری گردید و پس از خشک کردن گیاه در سایه، اسانس‌گیری از آن با روش تقطیر با آب انجام شد. شناسایی ترکیبات موجود در اسانس به وسیله کروماتوگراف متصل به طیف‌سنج جرمی (GC/MS) صورت گرفت. مطالعه اثرات ضدمیکروبی نیز با روش حفر چاهک و اندازه‌گیری قطر هاله بازدارندگی رشد انجام شد. نتایج: از میان 10 ترکیب شناسایی شده آلفاپینن (6/36 درصد)، بتاپینن (9/31 درصد) و بتافلاندرن (7/11 درصد) ترکیبات اصلی محسوب می‌شوند. بیشترین اثرات ضدمیکروبی اسانس این گیاه علیه استافیلوکوکوس آرئوس مشاهده ‌شد. نتیجه‌گیری: درصد قابل توجهی از اسانس مذکور را ترکیبات مونوترپن‌های هیدروکربنی تشکیل می‌دهند و تنها سزکویی ترپن شناسایی شده در این اسانس بتاکاریوفیلن (1/3 درصد) است. بررسی‌های صورت گرفته به وسیله سفیدکن و Kuznetsova در مورد آنالیز اسانس بخش هوایی و میوه‌های گیاه جاشیر در استان تهران و صربستان با نتایج حاضر شباهت‌ها و تفاوت‌هایی را نشان می‌دهد. اثرات ضدمیکروبی این اسانس نیز ممکن است به دلیل حضور ترکیبات مونوترپنی به ویژه آلفاپینن باشد.
متن کامل [PDF 193 kb]   (1555 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشی | موضوع مقاله: فارماكوگنوزی و فارماسيوتيكس
دریافت: 1393/9/10 | پذیرش: 1393/9/10 | انتشار: 1393/9/10