دوره 4، شماره 72 و S12 - ( ويژه‌نامه ۱2- ضميمه پاييز 1398 )                   جلد 4 شماره 72 و S12 صفحات 90-102 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

shaghaghi J, kordenaeej A, qaderi A. Evaluation of Genetic Diversity of Papaver bracteatum Lindl. Populations in Alborz Mountain Using SCoT Molecular Markers. J. Med. Plants. 2020; 4 (72) :90-102
URL: http://jmp.ir/article-1-2553-fa.html
شقاقی جواد، کردنائیج علاءالدین، قادری اردشیر. ارزیابی تنوع ژنتیکی جمعیت‌های گیاه Papaver bractaetum Lindl. رشته کوه البرز با استفاده از نشانگرهای مولکولی SCoT. فصلنامه گياهان دارویی. 1398; 4 (72) :90-102

URL: http://jmp.ir/article-1-2553-fa.html


1- گروه اصلاح نباتات، دانشگاه شاهد، تهران، ایران ، javad_shaghaghi@yahoo.com
2- گروه به‌نژادی و بیوتکنولوژی کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران
3- مرکز تحقیقات گیاهان دارویی، پژوهشکده گیاهان دارویی، جهاد دانشگاهی، کرج، ایران
چکیده:   (86 مشاهده)
مقدمه: خشخاش کبیر Papaver bracteatum Lindl. از خانواده شقایقیان است که حاوی آلکالوئید مهمی مانند تبائین می‌باشد.
هدف: بررسی تنوع ژنتیکی و ساختار جمعیت خشخاش کبیر در رویشگاه رشته کوه البرز.
روش بررسی: 36 ژنوتیپ از سه جمعیت خشخاش (12 فرد از هر جمعیت) انتخاب و بعد از استخراج DNA ژنومی به روش دویل و دویل با استفاده از 26 آغازگر نشانگر مولکولی  SCoTمورد پایش قرار گرفتند. محتوای تبائین کپسول با استفاده از روش کروماتوگرافی HPLC و مقایسه با منحنی استاندارد مورد اندازه‌گیری قرار گرفت.
نتایج: از مجموع 26 آغازگر، توسط 12 آغازگر 181 نوار قابل امتیاز تکثیر شد. دامنه و میانگین شاخص محتوای اطلاعات چندشکل (PIC) به ترتیب برابر 233/0 تا 335/0 و 289/0 بود. شاخص قدرت تفکیک(RP)  آغازگرها بین 61/2 تا 5/6 متغیر بود. واریانس درون و بین جمعیتها به ترتیب 57 و 43 درصد بود. تجزیه خوشه‌ای مبتنی بر UPGMA، 36 ژنوتیپ را به سه گروه تقسیم و تجزیه به مختصات اصلی  (PCoA)نیز آن را تأیید نمود. بیشترین شباهت (86/0) بین جمعیت (پلور- سیاه‌بیشه) و کمترین شباهت (76/0) بین جمعیت (تهم- سیاه‌بیشه) بود. میان جمعیت‌ها از نظر محتوای تبائین تفاوت وجود داشت. پلور بیشترین و تهم کمترین مقدار تبائین را داشتند.
نتیجه‌گیری: نتایج نشان داد که نشانگر مولکولی  SCoTقابلیت تفکیک جمعیت‌های خشخاش کبیر را دارد و ابزاری کارآمد در مطالعه تنوع ژنتیکی و ساختار جمعیت‌های این گیاه می‌باشد. همچنین نتایج کلی نشان داد که تولید متابولیت ثانویه تبائین تحت تأثیر عوامل محیطی و ژنتیکی قرار دارد.
متن کامل [PDF 761 kb]   (33 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشی | موضوع مقاله: بيوتكنولوژی
دریافت: ۱۳۹۸/۳/۲۷ | پذیرش: ۱۳۹۸/۹/۶ | انتشار: ۱۳۹۸/۱۲/۱۷

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به فصلنامه علمی پژوهشی گیاهان دارویی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2020 All Rights Reserved | Journal of Medicinal Plants

Designed & Developed by : Yektaweb