دوره 4، شماره 72 و S12 - ( ويژه‌نامه ۱2- ضميمه پاييز 1398 )                   جلد 4 شماره 72 و S12 صفحات 64-77 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Maghsoumi F, Arbabi Bidgoli S. Hepatoprotective Effects of Curcumin Nanomicells in Alcohol-induced Liver Injury: Comparison with Curcumin and Silymarin in Mice Model. J. Med. Plants. 2020; 4 (72) :64-77
URL: http://jmp.ir/article-1-2150-fa.html
مقسومی فائزه، اربابی بیدگلی سپیده. مقایسه اثرات محافظت‌کنندگی کبدی نانومیسل کورکومین با کورکومین و سیلی‌مارین در سندرم کبد الکلی مزمن در موش سوری. فصلنامه گياهان دارویی. 1398; 4 (72) :64-77

URL: http://jmp.ir/article-1-2150-fa.html


1- دانشکده داروسازی و علوم دارویی‌، دانشگاه علوم پزشکی آزاد اسلامی‌، تهران، ایران
2- گروه سم‌شناسی داروشناسی، دانشکده داروسازی و علوم دارویی، دانشگاه علوم پزشکی آزاد اسلامی تهران، تهران، ایران ، sepideharbabi@gmail.com
چکیده:   (98 مشاهده)
مقدمه: کورکومین دارای اثرات کلینیکی ارزشمندی بر کبد است اما جذب ضعیف، متابولیسم سریع و عوارض جانبی دوزهای بالای آن در اثربخشی آن جهت پیشگیری و درمان بیماری‌ها محدودیت فراوانی ایجاد نموده است.
هدف: در این تحقیق، اثرات حفاظتی و ترمیم‌کنندگی نانومیسل کورکومین بر آسیب کبدی ناشی از مصرف مزمن اتانول، با کورکومین و سیلی‌مارین در مدل موش سوری مقایسه شد.
روش بررسی: تعداد 42 سر موش سوری ماده، در 8 گروه تقسیم‌بندی شدند و وضعیت این گروه‌ها بر اساس شاخص‌های کلینیکی، بیوشیمیایی (ALT، AST، ALP و LDH) و هیستوپاتولوژیک پس از 60 روز در پایان مطالعه مورد مقایسه و ارزیابی قرار گرفت.
نتایج: سطوح سرمی‌ ALT و AST در گروه‌های تحت درمان با نانوکورکومین (mg/kg 100)، کورکومین (mg/kg 100) و سیلی‌مارین (mg/kg 25) نسبت به گروه مصرف‌کننده اتانول کاهش معنی داری یافت (05/0 >P ) که بیانگر کاهش آسیب کبدی ناشی از اتانول میباشد. علاوه بر شاخص‌های بیوشیمیایی، یافته‌های هیستوپاتولوژیک نیز هم‌ارزی نانوکورکومین‌، کورکومین و سیلی‌مارین را در کنترل شاخص‌های سمیت کبدی ناشی از اتانول پس از قطع مواجهه با اتانول و در دوران نقاهت مسمومیت با الکل تأیید نمودند لیکن در این مقایسه، نانوکورکومین تنها ترکیبی بود که توانست به طور اختصاصی باعث کاهش معنی‌دار سطح LDH پس از قطع اتانول شود.
نتیجه‌گیری: نانوکورکومین با کنترل افتراقی سطح‌LDH  نسبت به کورکومین و سیلی‌مارین می‌تواند قابلیت‌های کلینیکی ویژه‌ای در کنترل آسیب‌های کبدی ناشی از سمیت زینوبیوتیک‌ها در صورت انجام مطالعات تکمیلی داشته باشد.
 
متن کامل [PDF 1574 kb]   (35 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشی | موضوع مقاله: داروسازی سنتی و طب سنتی
دریافت: ۱۳۹۷/۳/۱۹ | پذیرش: ۱۳۹۷/۸/۲۸ | انتشار: ۱۳۹۸/۱۲/۱۷

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به فصلنامه علمی پژوهشی گیاهان دارویی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2020 All Rights Reserved | Journal of Medicinal Plants

Designed & Developed by : Yektaweb