سال 13، شماره 50 - ( 3-1393 )                   سال 13 شماره 50 صفحات 10-1 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- گروه شیمی جهاددانشگاهی کرمانشاه
2- مرکز تحقیقات گیاهان دارویی، پژوهشکده گیاهان دارویی جهاددانشگاهی
3- دانشگاه علوم پزشکی تهران
4- جهاددانشگاهی واحد کرمانشاه
5- مرکز تحقیقات گیاهان دارویی، پژوهشکده گیاهان دارویی جهاددانشگاهی ، rhajiaghaee@yahoo.com
چکیده:   (8588 مشاهده)
گیاه شیرین‌بیان (Glycyrrhiza glabra L.)، یک گیاه چند ساله از خانواده بقولات Fabaceae است. این گیاه به واسطه دارا بودن ترکیبات ثانویه مهم در ریزوم خود در دنیا حائز اهمیت بوده و مورد توجه صنایع دارویی، غذایی و حتی دخانیات قرار گرفته است. این گیاه به علت مصارف گسترده جهانی از نظر صادرات دارای اهمیت زیادی می‌باشد. مهم‌ترین ترکیب فعال آن از دسته ساپونین‌ها [تری ترپن 5 حلقه‌ای]، به نام گلیسریزیک اسید است که دارای سه گروه کربوکسیل و پنج گروه هیدروکسیل می‌باشد. این ترکیب دارای خواص فارماکولوژیک گسترده‌ای می‌باشد که می‌توان به اثرات ضد التهابی و ضد حساسیتی آن در آسم، اگزما و سایر بیماری‌ها اشاره نمود. روش‌های مختلف جهت جداسازی، خالص‌سازی و تعیین مقدار گلیسریزیک اسید وجود دارد. استفاده از حلال‌های گوناگون، آب، روش‌های ترکیبی، رزین‌های ماکرو - متخلخل و سورفاکتانت‌های غیر یونی آبی از مهم‌ترین تکنیک‌های استخراج این ترکیب و استفاده از کروماتوگرافی مایع با عملکرد بالا از مهم‌ترین روش‌های تعیین مقدار آن می‌باشد.
متن کامل [PDF 296 kb]   (8055 دریافت)    
نوع مطالعه: مروری | موضوع مقاله: فارماكوگنوزی و فارماسيوتيكس
دریافت: 1392/8/5 | پذیرش: 1392/10/23 | انتشار: 1393/7/4

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.