[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: تمام شماره‌ها :: جستجو :: ثبت نام :: ارسال مقاله :: تماس با ما ::
:: جلد 1 - ويژه نامه شماره 1 (ويژه‌نامه خارمريم) ::
جلد 1 - ويژه نامه شماره 1 (ويژه‌نامه خارمريم) صفحات 13-17 برگشت به فهرست نسخه ها
تاثیر سیلی‌مارین در درمان دیابت نوع II: یک مطالعه کارآزمایی بالینی دو سو کور
حسن فلاح‌حسینی1، باقر لاریجانی* 2، بیتا رجبی‌پور3، رامین حشمت4
1- استادیار پژوهش، گروه پژوهشی فارماکولوژی، پژوهشکده گیاهان دارویی جهاددانشگاهی، تهران
2- استاد، مرکز تحقیقات غدد درون‌ریز و متابولیسم، بیمارستان شریعتی، دانشگاه علوم پزشکی تهران ، emrc@sina.tums.ac.ir
3- پزشک عمومی، مرکز تحقیقات غدد درون‌ریز و متابولیسم، بیمارستان شریعتی، دانشگاه علوم پزشکی تهران
4- دستیار اپیدمیولوژی، گروه اپیدمیولوژی و آمار حیاتی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران
چکیده:   (3910 مشاهده)
مقدمه: سیلی‌مارین به عنوان احیا کننده رادیکال‌های آزاد و پایدارکننده غشای سلولی، ترشح انسولین را، بدون بالا رفتن قند خون کاهش می‌دهد. این تاثیر توأم در درمان هیپرگلیسمی همراه با هیپرانسولینمی در دیابت نوع II ‌ مفید می‌باشد. هدف: هدف از این مطالعه ارزیابی اثرات آنتی‌اکسیدان سیلی‌مارین و سایر اثرات ناشناخته آن بر دیابت نوع2 می‌باشد. روش تحقیق: 60 بیمار مبتلا به دیابت تیپ II در یک مطالعه کارآزمایی بالینی به صورت تصادفی در دو گروه 30 نفری به مدت 4 ماه تحت درمان با سیلی‌مارین و دارونما قرار گرفتند. گروه اول علاوه بر داروهای خوراکی معمول خود، روزانه 600 میلی‌گرم از عصاره سیلی‌مارین منقسم به سه دوز و گروه دوم دارونما دریافت کردند. در شروع و انتهای مطالعه گلوکز ناشتای خون، انسولین سرم، HbA1c، ALP، SGOT و SGPT اندازه‌گیری شد. یافته‌ها: در گروه سیلی‌مارین میزان گلوکز ناشتا، از mg/dl 96 ± 155 در ابتدی مطالعه به mg/dl 39 ± 133 در انتهای مطالعه کاهش پیدا کرد (001/0=p). در حالی‌که میزان گلوکز در دارونما از46 ± 166به میزان 46 ± 188 افزایش پیدا کرد. میزان HbA1c در گروه سیلی مارین از 01/2±82/7 به میزان 05/1 ± 78/6 کاهش پیدا کرد و این میزان کاهش معنی‌دار بود (001/0=p). در گروه دارونما HbA1c از 88/1 ± 29/8 به میزان 16/2 ± 45/9 افزایش پیدا کرد (0001/0 p=). میزان SGOT (008/0=p) و SGPT (0001/0=p) به طور معنی‌دار در گروه سیلی‌مارین کاهش پیدا کردند. میزان سرمی انسولین، میزان فشار خون و وزن بیماران نیز کاهش پیدا کردند که البته از نظر آماری معنی‌دار نبودند. نتیجه‌گیری: نتایج این مطالعه نشان می‌دهد که سیلی‌مارین در درمان دیابت تیپ II در کاهش قند خون و HbA1c مفید است. مکانیسم اثر سیلی‌مارین احتمالاً به علت اثرات آنتی‌اکسیداتیو، کاهش لیپوپراکسیداسیون غشای سلولی و شاید مکانیسم‌های ناشناخته دیگر باشد.
واژه‌های کلیدی: سیلی‌مارین، دیابت، آنتی‌اکسیدان، افزایش قند خون
متن کامل [PDF 166 kb]   (926 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: غدد و متابوليسم
دریافت: ۱۳۹۳/۹/۲۴ | پذیرش: ۱۳۹۳/۹/۲۴ | انتشار: ۱۳۹۳/۹/۲۴
ارسال پیام به نویسنده مسئول

ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

CAPTCHA code


XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Fallah Huseini H, Larijani B, Raajabipour B, Heshmat R. The effect of Silymarin on glycemic control of type II diabetes: A double blind randomized clinical trial. JMP. 2005; 1 (S1) :13-17
URL: http://jmp.ir/article-1-826-fa.html

فلاح‌حسینی حسن، لاریجانی باقر، رجبی‌پور بیتا، حشمت رامین. تاثیر سیلی‌مارین در درمان دیابت نوع II: یک مطالعه کارآزمایی بالینی دو سو کور. فصلنامه گياهان دارويي. 1383; 1 (S1) :13-17

URL: http://jmp.ir/article-1-826-fa.html



جلد 1 - ويژه نامه شماره 1 (ويژه‌نامه خارمريم) برگشت به فهرست نسخه ها
فصلنامه علمی پژوهشی گیاهان دارویی Journal of Medicinal Plants
Persian site map - English site map - Created in 0.05 seconds with 31 queries by YEKTAWEB 3795