سال 1، شماره 3 - ( 6-1381 )                   سال 1 شماره 3 صفحات 79-84 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- کارشناس ارشد بیوشیمی، عضو هیأت علمی گروه بیوشیمی و تغذیه، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی همدان
2- استادیار گروه بیوشیمی و تغذیه، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی همدان
3- عضو هیأت علمی گروه پزشکی اجتماعی دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی همدان
چکیده:   (3956 مشاهده)
دیابت ملیتوس یکی از شایع‌ترین بیماری‌ها در جوامع بشری است که مقابله با عوارض ناشی از آن هزینه هنگفتی را به سیستم درمانی تحمیل می‌نماید. مهمترین و شاخص‌ترین علامت کلینیکی آن افزایش قند خون می‌باشد که منجر به گلیکه شدن پروتئین‌های مختلف بدن می‌گردد که این امر باعث تغییر ماهیت، ساختمان و عملکرد بیوشیمیایی آنها می‌شود. یکی از راه‌های احتمالی درمان دیابت ملیتوس، کاهش یا مهار این واکنش است. به نظر می‌رسد که استفاده از روغن‌های فرار در این راه مفید و موثر می‌باشد. هدف از این تحقیق، بررسی تأثیر برخی از ترکیبات تشکیل دهنده روغن‌های فرار نظیر پولگون‌، تیمول‌، ژرانیول‌، لینالول و لیمونن بر روی واکنش گلیکه شدن آلبومین در in vitro می‌باشد. بدین منظور در حضور غلظت‌های مختلف هریک از این ترکیبات، واکنش گلیکه شدن آلبومین به صورت in vitro انجام شد و با روش تیوباربیتوریک اسید مورد سنجش قرار گرفت. نتایج حاصل نشان داد که ترکیبات مورد مطالعه در غلظت‌های سه گانه g/dl 1‌، g/dl 2/0 و g/dl 1/0 دارای اثر مهاری بر واکنش گلیکه شدن آلبومین می‌باشند و در این میان‌، تیمول در غلظت g/dl 1 دارای بیشترین مهار بود (94 درصد). ترتیب اثرات ترکیبات فوق‌، به صورت زیر است: لینالول > لیمونن > پولگون > ژرانیول > تیمول نتایج این تحقیق نشان داد که ترکیبات تشکیل دهنده روغن‌های فرار باعث کاهش واکنش گلیکاسیون آلبومین گردیدند.
متن کامل [PDF 147 kb]   (1320 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشی | موضوع مقاله: فارماكوگنوزی و فارماسيوتيكس
دریافت: 1393/9/24 | پذیرش: 1393/9/24 | انتشار: 1393/9/24