مقدمه: گیاه آویشن (Thymus vulgaris L.) متعلق به خانواده Lamiaceae می‌باشد که در ایران 14 گونه معطر و چند ساله دارد. گیاه ترخون نیز با نام علمی Artemisia dracunculus L. متعلق به خانواده Asteraceae است که در ایران 34 گونه علفی و چندساله دارد. این دو گونه به صورت خودرو در ایران وجود نداشته بلکه به صورت کاشته شده و زراعی وجود دارند. با توجه به کاربرد وسیع اسانس این دو گونه در صنایع مختلف، تاثیر میزان رطوبت گیاه در هنگام اسانس‌گیری بر روی راندمان تولید اسانس و اجزای آن از اهمیت خاصی برخوردار می‌باشد. هدف: بررسی تغییرات کمی و کیفی اسانس دو گونه مذکور در اندام‌های خشک و تر گیاه. روش بررسی: در این تحقیق سرشاخه‌های هوایی آویشن و ترخون جمع‌آوری گردید و استخراج اسانس آنها با استفاده از دستگاه کلونجر و به روش تقطیر با آب انجام گرفت. سپس عملکرد اسانس و اجزای اسانس‌های به دست آمده با استفاده از دستگاه GC/MS تعیین شد. یافته‌ها: نتایج نشان می‌دهد که در گیاه ترخون در مقایسه گیاه تازه با گیاه خشک شده در دمای 35 درجه سانتی‌گراد تفاوت چندانی در میزان و اجزای اسانس دیده نمی‌شود ولی در مورد گیاه آویشن خشک کردن گیاه در دمای 35 درجه سانتی‌گراد موجب کاهش میزان اسانس و ترکیبات اصلی می‌گردد. نتیجه‌گیری: نتایج نشان داد که برای تهیه اسانس گیاه ترخون می‌توان از گیاه تازه و یا خشک شده در دمای محیط استفاده نمود اما برای تهیه اسانس گیاه آویشن بهتر است از گیاه به صورت تازه استفاده شود.