[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: تمام شماره‌ها :: جستجو :: ثبت نام :: ارسال مقاله :: تماس با ما ::
:: دوره 3، شماره 27 - ( 6-1387 ) ::
جلد 3 شماره 27 صفحات 106-114 برگشت به فهرست نسخه ها
بررسی کیفیت ریشه‌های شیرین‌بیان جمع‌آوری شده از رویشگاه‌های مختلف ایران
هما حاجی‌مهدی‌پور1، یعقوب امن‌زاده* 2، طاهره حسنلو3، مریم شکرچی4، زهرا عابدی5، مرتضی پیرعلی‌همدانی6
1- استادیار فارماکوگنوزی و عضو هیأت علمی اداره کل آزمایشگاه‌های کنترل غذا و دارو و مرکز تحقیقات آزمایشگاهی غذا و دارو، وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، تهران
2- استادیار فارماکوگنوزی و عضو هیأت علمی دانشکده داروسازی دانشگاه علوم پزشکی تهران ، amn@hbi.dmr.or.ir
3- استادیار پژوهش و عضو هیئت علمی پژوهشکده بیوتکنولوژی کشاورزی، کرج
4- استادیار شیمی دارویی و عضو هیأت علمی اداره کل آزمایشگاه‌های کنترل غذا و دارو و مرکز تحقیقات آزمایشگاهی غذا و دارو، وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، تهران
5- کارشناس بخش داروهای گیاهی، اداره کل آزمایشگاه‌های کنترل غذا و دارو و مرکز تحقیقات آزمایشگاهی غذا و دارو، وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، تهران
6- دانشیار شیمی دارویی و عضو هیأت علمی دانشکده داروسازی دانشگاه علوم پزشکی تهران و مرکز تحقیقات آزمایشگاهی غذا و دارو، وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، تهران
چکیده:   (2405 مشاهده)
مقدمه: شیرین بیان از جمله گیاهانی است که از دیرباز در اختلالات تنفسی، زخم‌های معده و روده و نارسایی‌های کبدی استفاده می‌شده است. این گیاه در بسیاری از مناطق ایران رویش دارد به طوری‌که کشور ما یکی از صادرکنندگان مهم این محصول به شمار می‌رود. بنابراین بررسی کیفیت گیاه رویش یافته در مناطق مختلف ایران و تعیین بهترین رویشگاه آن حائز اهمیت می‌باشد. هدف: از آنجا که مهم‌ترین معیارهای کیفیت ریشه شیرین‌بیان درصد اسید گلیسیریزیک و عصاره محلول در آب آن می‌باشد، بنابراین هدف این تحقیق، اندازه‌گیری دو پارامتر فوق در ریشه‌های جمع‌آوری شده از مناطق مختلف ایران بوده است. روش بررسی: ریشه‌های شیرین بیان از 12 منطقه ایران شامل: کرمانشاه، مهاباد، اردبیل، خرم آباد، سرحد فارس، استهبان فارس، قصرالدشت فارس، اکباتان و گنجنامه همدان، نجف‌آباد اصفهان، سیرجان و کرمان جمع‌آوری شدند. سپس میزان عصاره محلول در آب آن‌ها به روش ماسراسیون و درصد اسید گلیسیریزیک هر یک به روش HPLC تعیین شدند. نتایج: نتایج نشان دادند که میزان اسید گلیسیریزیک و نیز عصاره محلول در آب در نمونه‌های جمع‌آوری شده از کرمانشاه، سرحد فارس و کرمان در بالاترین میزان و در نمونه‌های متعلق به گنجنامه و اکباتان همدان در پایین‌ترین مقدار قرار دارد. نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج به دست آمده از تعیین مقدار اسید گلیسیریزیک و عصاره محلول در آب نمونه‌های جمع‌آوری شده از مناطق مختلف ایران می‌توان گفت که گیاه رویش یافته در کرمانشاه، سرحد فارس و کرمان مرغوب‌ترین محصول بوده و از نظر صادرات نیز ارزش فراوانی دارد به طوری‌که محصول حاصله را علاوه بر اهداف درمانی می‌توان به عنوان طعم‌دهنده و شیرین‌کننده نیز در فراورده‌های مختلف به کار برد.
واژه‌های کلیدی: اسید گلیسیریزیک، شیرین بیان، عصاره محلول در آب
متن کامل [PDF 367 kb]   (785 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: فارماكوگنوزي
دریافت: ۱۳۹۳/۸/۲۵ | پذیرش: ۱۳۹۳/۸/۲۵ | انتشار: ۱۳۹۳/۸/۲۵
ارسال پیام به نویسنده مسئول

ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

CAPTCHA code


XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Hajimehdipoor H, Amanzadeh Y, Hasanloo T, Shekarchi M, Abedi Z, Pirali Hamedani M. Investigating On the Quality of Wild Licorice Roots Collected from Different Regions of Iran. JMP. 2008; 3 (27) :106-114
URL: http://jmp.ir/article-1-445-fa.html

حاجی‌مهدی‌پور هما، امن‌زاده یعقوب، حسنلو طاهره، شکرچی مریم، عابدی زهرا، پیرعلی‌همدانی مرتضی. بررسی کیفیت ریشه‌های شیرین‌بیان جمع‌آوری شده از رویشگاه‌های مختلف ایران. فصلنامه گياهان دارويي. 1387; 3 (27) :106-114

URL: http://jmp.ir/article-1-445-fa.html



دوره 3، شماره 27 - ( 6-1387 ) برگشت به فهرست نسخه ها
فصلنامه علمی پژوهشی گیاهان دارویی Journal of Medicinal Plants
Persian site map - English site map - Created in 0.06 seconds with 31 queries by YEKTAWEB 3768